آموزش آموزش بازی

قوانین بازی تنیس

ورزش تنیس در قرون دوازده و سیزده میلادی در کشور فرانسه به وجود آمد. ارائه جدی این ورزش در سال ۱۸۷۲ بود که سرگرد هاری جم این ورزش را در شهر لمینگتن (انگلستان) به مردم معرفی کرد. در آن زمان مقررات و خصوصیات این ورزش با تنیس مدرن تفاوت های زیادی داشته است. در سال ۱۸۷۷ (میلادی)، اولین بار در دنیا مسابقات تنیس با مقررات و قوانین بخصوصی در زمین‌های تنیس (باشگاه تنیس و کروکت ال انگلند) ویمبلدون برگزار گردید، محلی که هم اکنون بزرگ‌ترین مسابقات تنیس دنیا در آن برگزار می‌شود. به طور کلی تنیس اصلی‌ترین ورزش راکتی است. ورزش هایی چون پینگ پنگ، گلف و بدمینتون از تنیس منشاء گرفته‌اند.

ورزش تنیس

تنیس ورزشی راکتی است که بین دو نفر (تنیس تک نفره) یا بین دو تیم دونفره (دوبل) بازی می‌شود. هر بازیکن تنیس راکتی دارد که دارای صفحه‌ای از شبکه توری است. بازیکن با این راکت، توپی لاستیکی با پوشش نمدی را به زمین حریف پرتاب می‌کند. در بازی تنیس بازیکنی یا تیمی که زودتر امتیاز نهائی را به دست آورد برنده‌است.
ورزش تنیس ابتدا در بریتانیا و بیشتر میان اشراف‌زادگان رایج شد و سپس به سایر کشورهای انگلیسی زبان رفت و اکنون در همه کشورها بازی می‌شود. تنیس از ورزش‌های المپیک است. در برخی از کشورها به آن تنیس میدانی می‌گویند تا از ورزش دیگری به نام تنیس شاهی که در سالن و در زمینی با ابعاد متفاوت بازی می‌شود و همچنین تنیس روی میز (پینگ پنگ) متمایز گردد

زمین‌های تنیس

– زمین خاکی یا تنیس خاکی
– زمین چمن
– سالن تنیس یا Indoor
-زمین آسفالت (نوع بسیار نرم آسفالت ورزشی) یا Hard Court

راکت تنیس

راکت تنیس از بخش‌های زیر تشکیل شده است:

* صفحه یا Head
* زه یا String
* دسته یا Grip

تجهيزات تنيس

در ورزش تنیس بدون توجه به سطح مهارتي افراد، تمام بازيکنان تنيس نيازمند ابزار يکساني براي بازي خود هستند. اگر چه ممکن است اين تجهيزات تنیس در کيفيت و يا قيمت متفاوت باشند اما به هر حال راکت، زه، توپ، کفش و لباس تنيس از ضروريات فعاليت تنيس به شمار مي‌روند، در ادامه پيشنهاداتي چند در مورد خريد، استفاده و مراقبت از اين لوازم آورده شده است.

– انواع راکت تنیس  و زه

ويلسون، پرنس و هدسل ۷۵ درصد از راکتهاي تنيس را تشکيل مي‌‌دهند. تقريبا در حدود ۳ چهارم از راکت‌هاي تنيس پرس شده بوده و از آلومينيوم و يا گرافيت سبک ساخته مي‌شوند اما براي افراد مبتدي راکتهايي معمولي تروجود دارند که تنها براي شروع تنيس مفيد هستند.

امروزه حدود ۸ اونس براي سبک‌ترين و ۵/۱۲ اونس براي سنگين‌ترين راکت تنیس مي‌باشد. در ورزش تنیس مبتديان بهتر است راکتي را انتخاب کنند که سبک و نسبتا محکم باشد (براي توليد نيرو). در راکتهاي سبک‌تر بايد وزن راکت تنیس به نحوي توزيع شود که بيشتر آن به سمت سر راکت متمايل باشد. در غير اين صورت ممکن است توليد نيرو براي فرد بسيار دشوار باشد. راکتهاي سنگين تنیس بسيار عالي هستند اما نيازمند تلاش و مهارت بازيکنان متوسط و حرفه‌اي هستند.

ويلسون، پرنس و هدسل ۷۵ درصد از راکتهاي تنيس را تشکيل مي‌‌دهند

قوانین پایه‌ی تنیس

قوانین تنیس نسبتاً ساده می‌باشند. یک بازیکن از گوشه‌ای از محوطه‌ی خط کشی شده به نام زمین که از وسط با استفاده از یک تور سه پایی (۰٫۹۱۴ متری) به دو قسمت تقسیم می‌شود، به توپ ضربه وارد می‌سازد و یا سرویس می‌زند. هدف بازیکن مقابل برگرداندن توپ به زمین حریف می‌باشد، البته بدون برخورد توپ بیش از یک بار به زمین خودی و به نحوی که طرف مقابل قادر به جواب دادن نباشد.
امتیاز زمانی به دست می‌آید که بازی کن ابداً قادر به برگرداندن توپ نباشد و یا آن را به بیرون از زمین بزند. توپ همیشه به صورت ضربدری یا مورّب سرویس زده می‌شود. هدف کلّی بازی تنیس کسب امتیاز لازم برای بردن گیم، ست و بازی می‌باشد.

زمین تنیس

بازی تنیس باید در یک زمین تنیس که از اندازه‌ی قانونی برخوردار می‌باشد صورت پذیرد. این بدین معنی است که طول اندازه‌ی زمین باید برای انجام بازی‌های انفرادی ۷۸ پا (۲۳٫۷۷ متر) و عرض آن ۲۷ پا (۸٫۲۳ متر) و برای انجام بازی‌های دو نفره باید عرض آن به ۳۶ پا (۱۰٫۹۷ متر) برسد.
زمین باید از توری با ارتفاع ۳ پا (۰٫۹۱۴ متر) (با تیرهایی به اندازه‌ی ۳٫۵ پا) که آن را از وسط به دو بخش تقسیم می‌کند برخوردار باشد. نوع سطح زمین تفاوت دارد. ممکن است سطح زمین از آسفالت، خاک رس، بتن، چمن، چمن مصنوعی، چوب و یا دیگر مواد مصنوعی ساخته شده باشد. خطوط موازی دو انتهای زمین که مرز آن را مشخص می‌سازند “خط انتهای زمین” نامیده می‌شوند، در حالی که خط مشخص کننده‌ی اطراف زمین “خط کنار زمین” خوانده می‌شود.
خطی موازی با خط انتهای زمین که به نام “خط سرویس” شناخته می‌شود در مسافت ۲۱ پایی از تور زمین بازی از هر دو طرف مشخص شده است. خط وسط که عمود بر تور می‌باشد تا نصفه در بین خطوط کنار کشیده شده است و دقیقاً زمین بازی را به دو نیمه در هر طرف تقسیم می‌نماید. از این گذشته خط سرویس و خط وسط در هر طرف، هر طرف زمین را به چهار قسمت تقسیم می‌نماید. به آن قسمت از یک چهارم‌های زمین که نزدیک تور می‌باشند “زمین سرویس” گفته می‌شود.

قوانین و مقررات  ورزش تنیس

– قوانین بازی انفرادی تنیس

تمام بازیکنان قبل از مسابقه‌ تنیس به تمرین ضربات می‌پردازند و در این میان زمان گرم کردن تنها ۵۰ دقیقه است. در بازی تنیس بازیکنی که برنده چرخش راکت و یا پرتاب سکه باشد می‌تواند انتخاب کند که زننده یا گیرنده باشد و یا کدام زمین تنیس را می‌خواهد همچنین می‌تواند انتخاب کند که اول حریف تصمیم بگیرد و بازیکن دیگر تنها قادر به قبول مواردی است که برنده سکه انتخاب نکرده باشد.

برای آغاز گیم زننده سرویس پشت بیس لاین در سمت راست علامت مرکزی به نحوی می‌ایستد که در فاصله بین علامت مرکزی و خط کناری انفرادی قرار گیرد و نیز رو به تور باشد. زمانی که حریف آماده است وی ۲ شانس برای ورود توپ تنیس به درون بازی به وسیله سرویس دارد. برای این کار باید توپ تنیس را به بالا پرتاب کرده و در جهت میدان سرویس زمین حریف در عرض تور و به شکل مورب به آن ضربه بزند، زننده سرویس در بازی تنیس نمی‌تواند قبل از برخورد راکت به توپ پا روی بیس لاین بگذارد و یا از آن رد شود.

برنده سرویس آماده دریافت توپ است. او می‌تواند در هر جایی که بخواهد بایستد تنها باید قبل از ضربه به توپ اجازه دهد تا توپ یک بار به زمین تنیس برخورد کند، بعد از هر امتیاز زننده به صورت یک در میان از راست و چپ علامت مرکزی سرویس می‌زند. اگر توپ سرویس بالای تور را لمس کرد و وارد زمین حریف شد یک ست داده می‌شود و سرویس باید تکرار شود.

در بازی تنیس بازیکنان زمانی که رقم کل گیمها فرد باشد ۲ طرف زمین را عوض می‌کنند، آنها در زمان تعویض زمین تنیس تنها ۹۰ ثانیه اجازه استراحت دارند ( به جز بعد از گیم اول هر ست) و ۲ دقیقه نیز در فاصله زمانی بین ستها می‌توانند استراحت کنند.

در بازی تنیس بازیکنان زمانی که رقم کل گیمها فرد باشد ۲ طرف زمین را عوض می‌کنند.

– قوانین بازی دوبل تنیس

در بازی تنیس به صورت دو نفره یا دوبل، زننده سرویس می‌تواند در هر جایی در پشت بیس لاین در ناحیه بین علامت مرکزی و خطوط کناری بازی دوبل بایستد. هر ۴ بازیکن تنیس در طول گیم می‌توانند سرویس بزنند و روش سرویس زدن در طول یک ست ثابت است.
برای مثال در یک گیم بازی تنیس بین AC و BD ابتدا فرد A سرویس می‌زند، سپس  B، بعد از آن C و در آخر D. تیم گیرنده تصمیم می‌گیرد که چه کسی سرویس سمت راست را دریافت می‌کند و چه کسی سمت چپ را و این انتخاب در طول هر ست ثابت است.
سایر قوانینی که برای بازی تنیس یک نفره توضیح داده شد در بازی تنیس به صورت دوبل نیز به کار می‌رود، به جز اینکه بعد از زدن سرویس فضای بین خطوط کناری انفرادی و خطوط دوبل داخل زمین حساب می‌شود.

در بازی تنیس بازیکنی یا تیمی که زودتر امتیاز نهائی را به دست آورد برنده‌است

امتیاز گیری در بازی تنیس

بازی می‌تواند “بهترین از ۳ ست (اوّلین بازیکنی که ۲ ست را ببرد برنده بازی می‌شود)” یا “بهترین از ۵ ست (اولین بازیکنی که ۳ ست را ببرد برنده‌ی بازی می‌شود)” باشد. بازیکنی برنده‌ی ست می‌شود که ۶ گیم را به نفع خود به پایان رسانیده باشد، با این شرط که دو گیم از حریف خویش پیشتر باشد. اگر اختلاف بین بازیکنان کمتر از ۲ گیم باشد بازی تا زمانی که هر یک از بازیکنان از حریف خویش ۲ گیم پیش افتد و برنده‌ی ست شود ادامه پیدا خواهد کرد (این کار روش برتری ست شماری دانسته می‌شود).
در غیر این صورت اگر هر دو بازیکن در گیم ۶ با یک دیگر برابر باشند، هر کس برنده‌ی گیم گره باز کن شود برنده‌ی ست خواهد شد (این کار روش گره باز کن دانسته می‌شود). راه برد آخر بیشتر در مسابقات ATP اتخاذ می‌شود. مسابقات ویمبلدون که یکی از چها گرند اسلم اصلی محسوب می‌شود از روش برتری ست شماری استفاده می‌نماید و به همین خاطر می‌باشد که در برخی موارد امکان دارد یک بازی برای مدّت زمانی بسیار طولانی ادامه پیدا کند.

یک نمونه بزرگ بازی ایسنرـ ماهوت در مسابقات قهرمانی ویمبلدون در سال ۲۰۱۰ بود که ۱۱ ساعت و ۵ دقیقه به طول انجامید! امتیازات چیزی شبیه این بودند ـ ۶ – ۴, ۳ – ۶, ۶ – ۷, ۷ – ۶, ۷۰ – ۶۸! رقم آخر تعداد امتیازات بازی شده در ست آخر می‌باشد که به مدّت هشت ساعت و در دو روز به طول انجامید.

در بازی تنیس امتیاز گیری غیر معمول بخشی از یک ست است. امتیازات به صورت افزایشی از اعداد تک رقمی شروع نمی‌شوند. بازیکنی که چهار امتیاز اوّل را به دست آورد برنده‌ی بازی خواهد بود به شرط این که دو امتیاز از حریف خود جلو باشد. امتیاز صفر با عنوان “عشق” مورد اشاره قرار می‌گیرد. از این رو امتیاز “۰- ۰” در آغاز بازی یعنی “همه را دوست بدار”! (بنابر این بازی با پیام با شکوه عشق آغاز می‌گردد!)

امتیاز بازیکن زننده‌ی سرویس همواره به هنگام خواندن در اوّل ذکر می‌شود. اگر هر دو حریف یا تیم در امتیاز ۴۰- ۴۰ برابر باشند می‌گویند که آنها “دوس” می‌باشند. از این جا به بعد هرکس دو امتیاز متوالی و پی در پی کسب نماید (با اختلاف دو امتیاز) برنده‌ی بازی خواهد بود. به بازی کنی که پس از “دوس” شدن یک امتیاز به دست آورد می‌گویند که یک “آوانتاژ” به دست آورده است. با این وجود اگر هر دو بازیکن پس از “دوس” یک امتیاز کسب نمایند امتیازات دو باره برابر می‌گردد و سر و کار آنها دو باره با “دوس” می‌افتد. تنها راهی که می‌تواند بازی را به پایان برساند زمانی است که یکی از بازیکنان پس از برابر شدن، دو امتیاز پی در پی کسب نماید.

اگر هر دو بازیکن ۶ گیم را به نفع خودشان به اتمام رسانده باشند و ست‌ها برابر شده باشند بایستی یک گیم گره باز کن بازی شود. امتیاز گیری در این گیم معمولی و خطی می‌باشد و از ۰ شروع و تا ۱، ۲، ۳ . . . و غیره ادامه خواهد داشت. اوّلین بازیکنی که ۷ امتیاز کسب نماید برنده‌ی گیم و ست خواهد شد، البته به شرط پیش بودن دو امتیاز از حریف خود. گیم گره باز کن ادامه خواهد داشت تا این که یکی از بازیکنان بتواند دو امتیاز از حریف خود پیشی بگیرد و برنده‌ی گیم و ست شود. در این گیم پس از ۶ امتیاز زمین‌ها باید عوض شوند.

سرویس

بازیکن باید سرویس را از پشت خط انتهای زمین و در حالی که بین خط وسط و خط کنار ایستاده است بزند. زدن سرویس در گیم اوّل ست باید همواره از سمت راست زمین و به وسیله‌ی بازیکن انفرادی و یا بازیکن تیمی زده شود. سرویس بایستی در زمین ضربدری و یا مربع سرویس مورّب مقابل فرود آید (محدوده‌ی میان تور و خط سرویس). در صورتی که سرویس در بیرون مربع سرویس فرود آید و یا به تور برخورد کند بازیکن می‌تواند سرویس را تکرار نماید.
در صورتی که بازیکن سرویس زننده دو بار مرتکب خطا شود بازیکن حریف یک امتیاز به دست می‌آورد. در هر گیم بازی سرویس بین بازیکنان عوض می‌شود. در مورد بازی دو نفره سرویس به نوبت بین دو بازی کن هر تیم تقسیم می‌شود و پس از هر گیم سرویس بین تیم‌های مقابل رد و بدل می‌شود. در بازی دو نفره دو بازیکن تیم سرویس زننده پس از هر امتیاز جای خود را با یک دیگر عوض می‌نمایند.

امتیازگیری

در اینجا شرایطی را ذکر می‌کنیم که می‌توان امتیاز از دست داد.
-بازیکن مرتب به هنگام سرویس زدن مرتکب خطا می‌شود و دو خطا می‌نماید.
-بازیکن قبل از این که توپ دو بار به زمین برخورد نماید قادر به باز گرداندن توپ به زمین حریف نباشد.
-بازیکن توپ را به بیرون از زمین می‌زند و یا آن را به نگه دارنده‌های دائمی مثل پایه‌های تور اصابت می‌دهد.
-بازیکن قبل از این که توپ سرویس به زمین برسد و یا این که از تور گذشته باشد اقدام به برگرداندن آن کند.
-اصابت توپ به صورت دو بار پیاپی به راکت و یا حمل آن توسط بازیکن.
-لمس تور توسط بازی کن و یا تماس بدن او به تور و یا هر بخشی از زمین بازی کن حریف و یا این که توپ به بدن بازی کن بخورد.
-زمانی که بازیکنان بازی دو نفره به طور هم زمان به توپ ضربه وارد کنند.

جریمه‌ها در بازی تنیس

جریمه‌هایی خاص برای بازی تنیس وجود دارد، این جریمه‌ها موجب کسر چندین امتیاز بنا بر دلایل مختلف می‌شوند. این دلایل عبارتند از:
-لمس کردن زمین حریف، تور یا پایه‌های تور و یا هر شخص و مسئولی در بازی.
-حمل توپ یا گرفتن آن با راکت.
-دو بار ضربه زدن به توپ قبل از این که از تور عبور کرده باشد.
-در صورتی که توپ به چیزی ضربه وارد سازد و یا آن را لمس کند (لباس) و یا به وسیله‌ی بازیکن حمل شود (به استثنای راکت).
-پرتاب کردن راکت و یا فحّاشی.

داوران

تنها مسابقات حرفه‌ای تحت نظارت قرار دارند. داوری خط‌ها را کنترل می‌نماید تا از داخل بودن و یا نبودن توپ اطمینان حاصل نماید و آن را اعلام دارد. سر داور بر بالای صندلی بلندی در بیرون خط کنار و نزدیک تور می‌نشیند و امتیازات را می‌گوید. سر داور قدرت این را دارد تا تصمیم دیگر داوران را رد نماید. داوری دیگر وجود دارد که بر روی صندلی تماشاگران می‌نشیند و نظاره گر بازی می‌باشد (داور ناظر). اگر تنش و مشکلات بزرگی پیش آید می‌توان با وی رایزنی و مشورت نمود. جرّ و بحث با داوران موجب کسر امتیاز و حتّی سبب محرومیّت از بازی می‌شود.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *